Geen vraag te gek
088 973 06 00

Wrak van de weg

De week van Jan Meerman | week 09 | 2019

De week van Jan Meerman | week 09 | 2019

Ik keek vroeger graag naar het geruchtmakende televisieprogramma ‘Wereld op Wielen’ van Fred van der Vlugt. Hij onderwierp auto’s aan extreme testen. Een van de bekendste onderdelen van het programma, de koude start, leverde Van der Vlugt een bevroren teen op. Bij dit onderdeel ging een auto een nacht de koelcel in, waarna hij hem probeerde te starten. Lukte dat niet, dan moest het voertuig het ontgelden. Ook de autodouche, een op hol geslagen wasstraat, was bij autofabrikanten een gevreesd onderdeel. Van een Mercedes concludeerde Van der Vlugt ooit: ‘In no time waren mijn voeten zeiknat. Dit is wel een heel bijzondere Mercedes, voor de aanschafprijs krijgt u er een gratis bad bij.’

Geen spaan heel gelaten

Als Fred van der Vlugt nog had geleefd en de wet werkkostenregeling (WKR) een auto was geweest, dan zou hij er geen spaan van hebben heel gelaten: ‘Een wagen die al roest voordat hij de fabriek uitkomt.’ In het geval van de WKR begon dat in 2011, toen minister Jan-Cees de Jager de wet introduceerde. Hij wilde ermee een einde maken aan de wirwar van verschillende regels voor personeelsuitgaven. Denk onder meer aan het kerstpakket, de bedrijfsfitness, personeelsfeesten, mobiele telefoon en laptop van de zaak. Werkgevers zouden voortaan niet meer braaf alle bonnetjes hoeven bij te houden, maar mochten een deel van de ‘vergoedingen en verstrekkingen’ belastingvrij besteden. Dat vrij besteedbare bedrag was bij de introductie van de WKR 1,4 procent van de totale loonsom.

Onnavolgbaar

Veel te weinig, bleek in de praktijk. Werkgevers met een bescheiden loonsom hadden nauwelijks financiële armslag en alles wat ze boven de belastingvrije ruimte uitgaven werd met 80 procent belast. Daarom schroefde het ministerie van financiën in 2013 – een jaar voordat de wet officieel van kracht werd voor iedere werkgever - het percentage op naar 1,5 procent. Het mocht niet baten. In 2014 dook staatssecretaris Eric Wiebes onder de motorkap van de WKR om er op onnavolgbare wijze aan te sleutelen. Hij verminderde de fiscaalvrije ruimte naar 1,2 procent, maar stelde wel producten zoals gereedschap, computers en mobiele communicatiemiddelen vrij van belasting.

De WKR was vanaf dat moment een brommobiel waarmee ondernemers de snelweg op moesten.

Toch hebben we nu na een jarenlange lobby eindelijk een doorbraak weten te forceren. Vanaf 1 januari 2020 wordt de fiscaalvrije ruimte met 1,7 procent verhoogd. Goed nieuws voor een grote groep ondernemers die niet boven een loonsom van 400.000 euro per jaar komt en straks significant meer mag investeren in medewerkers zonder dat de belastingdienst meekijkt. Bij een loonsom van 200.000 euro komt dat neer op 3.400 euro en bij 400.000 euro op 6.800 euro per jaar.

Lange termijnvisie ontbreekt

Zijn we er dan? Zeker niet, het kan nog veel beter. We proberen ook om de regeling voor ‘werkkleding’ in een modezaak te verruimen. Maar het is zoals directeur van het Sociaal Plan Bureau Kim Putters heeft beschreven in zijn boek Veenbrand: Het ontbreekt de politiek aan een lange termijnvisie. Liever is men bezig met de waan van de dag en wordt alles in economische termen gemeten. Hierdoor komen politici met oude oplossingen voor problemen. De werkkostenregeling is daar een droevig voorbeeld van. Of, om in de terminologie van Fred van der Vlugt te blijven, het wrak van de weg.

Jan Meerman

Delen

Reacties

Ali Veldman Dinsdag, 26 februari 2019
Ik denk dat deze regelingen gestoeld zijn op wantrouwen. De grote bedrijven maken er soms een potje van en daar moeten de kleine ondernemers het ontgelden. Ik zou graag zien dat er een vast minimum bedrag is voor deze regeling en eventueel boven een loongrens van 50.000 een percentage, zodat de echte kleine ondernemer (loongrens onder de 50.000) ook eens iets leuks met het personeel kan doen, zonder dat het kerstpakket daar onder lijdt. Ook zou het fijn zijn als wij het vertrouwen krijgen van de politiek dat we gewoon eerlijk zaken doen richting de klant, maar ook richting de overheid......

Reageer