Geen vraag te gek
088 973 06 00

De post-pandemische stad

De week van Jan Meerman | week 38 | 2020

De week van Jan Meerman | week 38 | 2020

In de weekendbijlage van NRC was een verhaal te lezen over de toekomst van onze steden. Er stonden vier mogelijke scenario’s beschreven. Het eerste scenario wordt de ‘15-minutenstad’ genoemd. Het is bedacht door de Parijse burgemeester Anne Hildalgo. In haar visie wordt de stad een plek waarin alle basale voorzieningen zoals wonen, winkelen, werken en sporten binnen een kwartiertje te bereiken moeten zijn, wandelend of fietsend. 

De ‘gezonde slimme stad’, het tweede in het artikel geschetste voorbeeld, is voornamelijk gericht op de gezondheid van de bewoners. Zo worden persoonlijke data uit apps aan sensoren in gebouwen gekoppeld. Hiermee krijgen inwoners een aansporing om een ommetje te maken, met elkaar te gaan winkelen, een volkstuintje te onderhouden of makkelijk contact te leggen met andere buurtgenoten.

De twee andere voorbeelden bespaar ik jullie, omdat ik er niet van niet van onder de indruk ben. Net als de twee eerste scenario’s trouwens. Ze zijn te beperkt en gaan volledig voorbij aan wat een stad tot een stad maakt: het centrum, de binnenstad. Een plek waar je elkaar ontmoet, contacten legt en het leven viert.

En daar ligt nu juist onze grootste uitdaging. Als we geen landelijke visie ontwikkelen hoe we de bestaande problemen te lijf willen gaan en de aantrekkingskracht vergroten, zullen de effecten van corona de komende jaren een niet te onderschatten invloed hebben op alle Nederlandse binnensteden. Want wat zich daar afspeelt, wordt op dit moment onvoldoende ingezien en erkend. En de markt lost dit niet op. Nu al ontstaat het beeld, dat ondernemers die geen winst meer maken, maar wegmoeten. Immers: ze hebben een klassiek businessmodel en vertegenwoordigen oude waarden. Maar klopt dat, ervaren we dat werkelijk zo? Willen we straks niet meer naar de stad om te winkelen, een hapje te eten of met anderen een voorstelling te zien?

Ik geloof er niets van.

Toch lijkt geen politicus zich er druk over te maken. In de Miljoenennota is de aandacht voor binnensteden gelijk aan nul. Ook is men blind voor de bredere context: hoe belangrijk is het voor mensen om anderen te ontmoeten en welke rol mag de binnenstad daarin spelen. Laat staan dat je iets zinnigs hoopt te lezen over de maatschappelijke waarde van winkels en horeca, terwijl die betekenis met geen honderd nullen is te vangen onder het bruto binnenlandsproduct. Hiermee missen we weer een historische kans om over de toekomstbestendigheid van onze steden na te denken.

Dus is het de vraag, of een van de politieke partijen het tot een belangrijk punt in de verkiezingen wil maken. Met die partij ga ik alvast graag om tafel zitten, want winkels vormen een onvervreemdbaar onderdeel van ieder aantrekkelijk stadscentrum en verdienen onze volle support. Laat daar geen enkel misverstand over bestaan.

Waarvoor we knokken richting de verkiezingen

Jan Meerman

P.s. Dank voor alle reacties. Jan probeert persoonlijk terug te reageren en ook als het er niet van komt weet dan dat alle ideeën, opmerkingen en suggesties worden gelezen en eventueel worden meegenomen.

Delen

Reacties

Theo van der Ploeg Dinsdag, 15 september 2020
Beste Jan, “Gezonde toekomst van dorpen en steden”/ “Forse toename leegstand” je geeft aan dat we op een keerpunt staan en het nu zaak is om sturing te geven aan een gewenste toekomst. Mijn stelling is: De negatieve trend voor de detailhandel had voorkomen kunnen worden en kan zeker nog omgebogen worden. STAP1: Toon aan hoe groot de kaalslag in de detailhandel al is. Filter daarbij de gerealiseerde omzet platformhandel eruit en maak helder hoe groot de achteruitgang winkelbezoek werkelijk is. Dat hoeft niet d.m.v. macrocijfers, kan beter aan de hand van concrete praktijkgevallen. STAP2: Zorg voor bewustwording bij degene die daar wat aan kunnen doen. STAP3: Zorg ervoor dat de juiste maatregel worden genomen. Misschien niet juist maar ik heb helaas het gevoel dat STAP1 niet genoeg concreet wordt gemaakt en dat daarom STAP2 niet voldoende lukt. Over STAP3; Slechts "1" maatregel kan echt verandering brengen en daarover hoor ik bijna niets. Zoals ik het beleef moet er “een verbod op het gratis retour sturen van producten” komen. Tip: Voer daarbij aan dat in het economisch verkeer niets voor niets is. De ongebreidelde terugstuur cultuur kost heel veel; heeft een verhogend effect op de consumentenprijs en een negatief effect op het milieu!

Reageer