Geen vraag te gek
088 973 06 00

Kabinet plaatst vorm boven inhoud

De week van Jan Meerman | Week 46 | 2018

De week van Jan Meerman | week 46 | 2018

278 reacties telt de internetconsultatie van de Rijksoverheid, die van 9 april tot 7 mei van dit jaar online werd gehouden. Minister Koolmees schermde ermee toen de kritiek loskwam op zijn wetsvoorstel ‘Arbeidsmarkt in Balans’. Daarmee deed hij voorkomen alsof de samenleving voldoende was geïnformeerd over deze nieuwe wetgeving en de kans had gehad om erop te reageren. ‘Dus niet zeuren nu,’ was het signaal dat hij afgaf.

Op de webpagina met internetconsultatie kom ik twee soorten reacties tegen. Aan de ene kant brieven van advocatenkantoren die de nieuwe wet op onderdelen fileren en aan de andere kant kritische signalen van werkgevers die afhankelijk zijn van de inzet van werknemers met tijdelijke contracten.

Deze werkgever bijvoorbeeld:

Op ons bedrijf telen we ruim 11 ha appels. Voor de oogst maken we 6-7 weken gebruik van Poolse medewerkers. We maken gebruik van Poolse medewerkers, omdat Nederlandse medewerkers niet geïnteresseerd zijn in dit werk mede ingegeven door de hoge administratieve last. Ook voor de overige werkzaamheden (snoeien, planten, dunnen en sorteren) maken we regelmatig gebruik van Poolse medewerkers. Door de nieuwe wet worden we geconfronteerd met forse kostenstijgingen (verhoging WW-premie en transitievergoeding vanaf dag 1). Dit ondermijnt onze concurrentiepositie.

Feedback van werknemers kwam ik niet tegen.  

Belofte

Wel een belofte. Er wordt namelijk beloofd dat de inhoud van de wet kwalitatief wordt aangepast op basis van de reacties. Maar is dat ook gebeurd? Zijn de inzichten verwerkt? Welke dan en mogen we weten hoe? Wat vindt de minister van die aanpassingen?

Ik heb niet het idee dat Wouter Koolmees die antwoorden wil en kan geven. Dan had hij dat al gedaan, want de bezwaren die in de internetconsultatie worden gemaakt, hoort de minister op dit moment uit alle hoeken en gaten van de samenleving. Sterker nog; ze komen overeen met wat de Raad van State erover oordeelt: Terug naar de tekentafel.

Zitten er dan helemaal geen bruikbare onderdelen in het wetsvoorstel? Absoluut. De versoepeling van het ontslagrecht en de verruiming van het tijdelijke contract zijn welkome maatregelen. Maar het staat in geen verhouding met de verhoging van de WW-premie voor tijdelijke krachten en de transitievergoeding vanaf dag 1 die ook geldt voor studenten en scholieren. Het bevestigt vooral het beeld van een kabinet, dat een gat in een sok stopt die zijn langste tijd heeft gehad.

Lapmiddelen

Dit kabinet blijft hangen in lapmiddelen, maar heeft geen visie op modern werknemer- en werkgeverschap. Wanneer je de wet ‘Arbeid in Balans’ leest, is het alsof je de Bosatlas uit de jaren ’70 openslaat. Van intentie tot uitvoering, gaat dit wetsvoorstel voorbij aan wat er in 2018 op het gebied van werk wordt verlangd. Ontluisterender nog; het blijft hardnekkig doorredeneren op denkbeelden uit de tijd van de industriële revolutie, waarin werkgevers en werknemers tegenover elkaar stonden. Goed nieuws; dat is al lang niet meer zo. We leven in een maatschappij waarin – uitzonderingen daargelaten - iedere werkgever weet dat het personeel de allerbelangrijkste factor van de zaak is. Het is een fabel dat een ondernemer graag mensen ontslaat, of geen zekerheid wil bieden. Het is geen wij en zij. Het is samen.

Samen kijken naar maximale flexibiliteit in beider belang. Daar moet je met deskundigen een visie voor ontwikkelen, maar ook transparante overlegvormen, waaraan zoveel mogelijk mensen kunnen deelnemen om tot een ideale opzet te komen. Wat dat is? Werken voor iedereen leuk en aantrekkelijk maken. Dat regel je niet even met een internetconsulatie. Al helemaal niet als je vorm boven inhoud plaatst. Een minister van een partij die beweert de democratie hoog in het vaandel te hebben staan, zou dit moeten weten.

Jan Meerman

Delen

Reacties

Dick Wieringa Dinsdag, 13 november 2018
Jan, onze "leiders" zijn ziende blind en horende doof. Zij zien en horen alleen datgene wat in hun straatje past, de rest wordt weggefilterd. Dat is tenminste de enige conclusie die ik kan trekken uit wat ik zie gebeuren. Als ze namelijk wel het grote plaatje zouden zien, zou dat betekenen dat ze uit hun comfortzone moeten komen en nieuwe wegen moeten bewandelen. Door onze verweving met Europa kunnen we dat als Nederland ook niet alleen, maar moeten alle Europese leiders uit diezelfde comfortzone komen om echt iets te veranderen. Dat gaat, voorlopig althans, echt niet gebeuren. Blijven vechten om de mindset op lange termijn te veranderen, maar geen korte termijn resultaten verwachten is daarom mijn credo.

Reageer